سفارش تبلیغ
صبا
[ و به مردى که در ستودن او افراط کرد ، و آنچه در دل داشت به زبان نیاورد فرمود : ] من کمتر از آنم که بر زبان آرى و برتر از آنم که در دل دارى . [نهج البلاغه]
 
شنبه 91 فروردین 26 , ساعت 1:8 صبح

                             به نام آفریدگار قائم

کوچه کوچه بنازم به عابری که نیامد
              
شریک غربت ما کیست ؟مهاجری که نیامد

به پلک پلک نگاهت دخیل خاطره بستم
                       دعا کنید بیاید مسافری که نیامد 
                   اللهم عجل لولیک الفرج
 
               **********************
  
      کی به ھم می رسد ای یار نگاه من و تو


                                           انتظار
تا کی از ما روی در نھان داری ؟
     یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی
                      کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی

آنان ، تو را در غیب چاه انداختند ،
تو که کیمیافروشی نظری به قلب ما کن                   
                      که بضاعتی نداریم و فکنده ایم دامی

آیا وقت نرسیده آن را تا حضور به ظھور رسانی و ما را ای عزیز که رنج و سختی از حد فزون و نداریم سرمایه ای جز اندک ، ما را از دیدار خود سھمی ببخش، خدای را پاداش دھنده ی بخشندگان است .
عزیزا !
میدانیم که با تو چه کرده ایم نه با تو که با خود آن ھم از روی نادانی عدالت را انصاف را حق را نیکی را ھمه از خود به نھانگاه چاه افکندیم تا کاروانی بیاید و آن را برگیرد .
کاروانی از پس کاروان آمدند یکی ھم که تو را دید نشناخت اما فریاد برآورد : مژده ! عجبا !
و پنھانش کردند بی رغبت به بھای بخس و ناچیز فروختند ، گذشت و ...
ای که بر ما از خط مشکین نقاب انداختی
                      لطف کردی سایه ای بر آفتاب انداختی

و ھرازگاھی که رخ از نقاب حضور به ظھور می کردی از شعشه تو دلی می رفت ...
پرده از رخ برفکندی یک نظر از جلوه گاه
                     وزحیا حور و پری را در حجاب انداختی

و ما قصه خوان آنانیم و در فراقت
ای پادشه خوبان داد از غم تنھایی
                    دل بی تو به جان آمد وقتست که باز آیی

مشتاقی و مھجوری دور از تو چنانم کرد
                   کز دست بخواھد شد پایان شکیبایی

روزی در چاه دگر روز در بازار برده فروشان روزی دگر در دربار عزیز و روزی به مجلس... روزی به زندان و دیگر روز ندیم شاه و حفیظ و علیم بر خزائن مصر    بیا بیا که دگر تاب انتظار نداریم
عزیز مصر وجودم ! در سالھای قحطی با تدبیر تو ما را سھمی و پیمانه ای ...
در پیشگاه شاه عرض کدامین جفا کنم
                   شرح نیازمندی خود یا ملال تو

بعد از این ھمه اما آنچه کرده ایم و می کنیم با تو از روی نادانی ...
گرچه رندی و خرابی گنه ماست ولی
                  عاشقی گفت که تو بنده بر آن می داری

تو گفتی الیوم: لاتَثْریبَ علیکم امروز بر شما سرزنشی روا نیست
خداوند ھمو مھربانترین است و شما را می بخشاید .
مژده وصل تو کز سرجان برخیزم .
بوی تو می آید نسیم پیراھن تو چشم ما را شفا داده لیک اما تو شکرانه دادی خدای را  که به من نیکی کرده بعد آن جدایی افکندن شیطان میان من و برادران و این ھمه را از لطف بیکران دانای حکیم دانستی حال که :
چون تویی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغ
                    سر چرا بر منِ دل خسته گران میداری

ما که سپر انداخته ایم ، ھرچه دست و پا میزنیم ، چه کرده ایم ، که ھنوز ھم لیاقت ظھور تو را نداریم و به حالت انتظار ، آری ما باید خودمان را مھیا کنیم برای آمدنت که المنتظرون لظھوره افضلُ اھلِ کلِّ زمانٍ
منتظران ظھورش بھترینانِ ھر زمانند . امام سجاد(ع)
و بیاید که جھان را از شر ستمگران و دغل بازان تطھیر کند و ھدف ھای عالی بعثت انبیا تحقق پیدا نماید آنگاه عید بشریت است و نه عید مسلمانان ، تنھا .
و مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید
                     که از انفاس خوشش بوی کسی می آید
از غم ھجر مکن ناله و فریاد که دوش
                       زده ام فالی و فریادرسی می آید

و بیا که اگر تو بیایی ھمه بی نیاز می شوند اگر تو بیایی عدل اجرا می شود به بھترین وجه ،
و اجرای عدالت زمینه ساز رشد جامعه ، مانع اضطراب ، ناکامی و عامل امنیت روانی است .
اگر تو بیایی دلھا به ھم پیوند خواھد خورد . که عدل مایه پیوند دل ھاست .حضرت زھرا (س (
اگر تو بیایی            زندگی سامان خواھد یافت.
اگر تو بیایی            رسوم جاھلیت بر خواھد افتاد .
اگر تو بیایی            به عدالت رفتار می کنی .

تو بیا که                تشنه عدالتیم و عدالت تشنه ی تو.
تو بیا که                از دامن تو دست ندارند عاشقان .
تو بیا که                آرام جان و مونس قلب رمیده ی مایی.
تو بیا که                پیراھن صبوری ایشان دریده ای
تو بیا که                کاشانه بسوخت هرچه در خانه بسوخت
تو بیا که                رخ جانانه بسوخت
تو بیا که                دلم چو پروانه بسوخت
تو بیا که               جز خویش دل بیگانه بسوخت
تو بیا که               خانه عقل مرا آتش می خانه بسوخت
تو بیا که                ھمچو لاله جگرم بیمی و خم خانه بسوخت

تو بیا ،
تو بیا که               خرقه از سر بدر آورد و به شکرانه بسوخت
تو بیا که اگر تو بیایی برای ھمیشه بیایی مھربانی و زیبایی یکسان شود و ما آن روز را انتظار می کشیم
حتی اگرآن روز دیگر نباشم .
و عجّلْ فی فرجه مولانا ومقتدانا صاحب العصر و الامر والزمان 
آقا جان الامان الامان الامان الامان الامان الامان ...



لیست کل یادداشت های این وبلاگ