سفارش تبلیغ
خرید بلیط هواپیما، خرید و رزرو اینترنتی ، چارتر، سامتیک
بارالها ! ... دیده دل هایمان را از آنچه مخالف دوستی توست، کور گردان . [امام سجّاد علیه السلام ـ در دعایش ـ]
 
جمعه 92 اردیبهشت 27 , ساعت 11:34 عصر

سلطان محمد خدابنده روزى به همسر خود غضب نمود و در حال خشم و عصبانیت او را سه طلاقه کرد پس از عمل خود که با ناراحتى و شتاب انجام گرفته بود پشیمان شد. براى تعیین تکلیف ، موضوع را با علماى عامه در میان گذاشت . علماى چهار مذهب گفتند: بدون محلل سلطان نمى تواند به زن خود رجوع کند و مجددا او را به زنى بگیرد.
قانون محلل هم بدین گونه است که وقتى زن سه طلاقه شد، باید به مرد دیگرى شوهر کند و پس از اینکه وى با زن نزدیکى نمود و او را طلاق داد و عده اش به سر آمد زن مى تواند با عقد جدیدى به همسرى شوهر اول در آید. چون قبول محلل براى سلطان مملکت ، بسیار مشکل و ناراحت کننده بود. لذا سلطان رو کرد به علماى چهار مذهب اهل تسنن ، حنفى ، مالکى ، شافعى و حنبلى و گفت : شما مجتهدین چهار مذهب در هر مسئله اى آراء و نظریات گوناگونى دارید، آیا در این مسئله نظر مخالفى نیست که من بتوانم بدون محلل به زن خود رجوع کنم ؟ فقهاى چهار مذهب گفتند: نه ، این مسئله نزد مسلمانان قطعى است ، و نظر مخالفى وجود ندارد.
در آن اثناء یکى از وزراى شیعى مذهب سلطان محمد به نام ((طرمطاز)) به وى گفت : مذاهب اسلام منحصر به این چهار مذهب نیست ، بلکه شیعه که اهل تسنن آن را از نظر دور داشته اند، نه تنها یکى از مذاهب گرانمایه اسلام و قدیمیترین آنهاست ، بلکه حقیقت اسلام را باید در مذهب شیعه جستجو کرد. زیرا شیعه پیرو خاندان پیامبر اسلام است و طبق معمول حقایق خانه را باید از اهل خانه پرسید و از آنها شنید.
امیر طرمطاز ضمنا به عرض شاه رسانید که امروز علامه حلى در شهر حله عراق سرآمد مجتهدین شیعه و نابغه نامى این طایفه است . او طبق مذهب خود فتوى مى دهد که طلاق ملکه باطل است . و سلطان مى تواند بدون محلل نزد همسر خود برود.
سلطان محمد خدابنده عده اى را ماءمور کرد بروند حله و ((علامه حلى )) را براى حل قضیه طلاق بانوى اول مملکت ، که سخت فکر شاه را به خود مشغول داشته بود بیاورند.
هنگامى که علماى سنى متوجه شدند سلطان مى خواهد مجتهد بزرگ شیعه را براى حل مشکل طلاق خود، دعوت کند به وى گفتند: سلطان باید بداند که این مرد پیرو مذهب باطلى ، معروف به ((مذهب رافضى )) است .
رافضى ها مردمى کم عقل هستند، شایسته سلطنت نیست که مرد کم عقلى چون ملاى رافضى ها را به دربار بیاورند و حل مشکل خود را از او بخواهد.
سلطان محمد گفت : بگذارید بیاید و از نزدیک میزان عقل و ادراک و ارزش ‍ فتواى او را آزمایش کنیم و بعد درباره وى قضاوت نماییم . وقتى علامه وارد پایتخت شد، سلطان محمد علماى چهار مذهب را احضار نمود. آنها نیز هر کدام در جاى خود نشستند و منتظر ورود علامه حلى پیشواى فقهاى شیعه شدند.
همینکه علامه حلى وارد شد کفش خود را آورد و به دست گرفت و قدم به مجلس سلطان نهاد. سپس سلام کرد و پهلوى سلطان نشست ، علماى چهار مذهب به شاه گفتند! ما نگفتیم شیعیان کم شعور هستند.
سلطان گفت : علت این کار را خودتان از وى سؤ ال کنید. چون علامه عرب بود و به عربى سخن مى گفت ، مترجم سخنان او را ترجمه مى کرد.
علماى سنى : اى مرد! چرا رسوم و آداب دربار را رعایت نکردى و براى شاه سجده ننمودى و به خاک نیفتادى ؟
علامه حلى : عجب ! پیامبر خدا سرآمد پادشاهان روى زمین بود، و با این وصف به وى سلام مى کردند. ما و شما هم به این اصل معتقدیم که سجده کردن براى غیر خدا جایز نیست ، این چه ایرادى است که به من مى گیرید؟
علماى سنى : خوب ! اما چرا رفتى پهلوى سلطان نشستى ؟
علامه حلى : در مجلس غیر از اینجا، جاى خالى نبود، من هم در جایى نشستم که خالى و بلامانع باشد.
علماى سنى : چرا کفش خود را به دست گرفته اى ! تصدیق مى کنى که این کار شایسته آدم عاقل نیست ؟
علامه حلى : علت این است که ترسیدم فرقه حنفى که در مجلس هستند آن را بدزدند، همانطور که پیشواى آنها ((ابوحنیفه )) نعلین پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم را دزدید!
علماى حنفى : حاشا و کلا، چه کسى گفته است امام اعظم ابوحنیفه نعلین پیامبر را به سرقت برد؟ اصلا ابوحنیفه در زمان پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم وجود خارجى نداشته است ولادت ابوحنیفه صد سال بعد از پیامبر بوده است .
علامه حلى : فراموش کردم ، گویا ((مالک بن انس )) پیشواى فرقه مالکى بوده که نعلین رسول خدا را به سرقت برده است .
علماى مالکى : این چه حرفى است امام مالک قریب سى سال بعد از ابوحنیفه از دنیا رفته و یکصد و هشتاد سال بعد از رسول الله چشم از جهان فرو بسته است . چطور ممکن است او در زمان پیامبر باشد تا گفته شود نعلین حضرت را دزدیده است ؟
علامه حلى : پس شاید ((محمد بن ادریس شافعى )) رئیس فرقه شافعى بوده است .
علماى شافعى : عجب موضوعى را این ملاى رافضى پیش کشیده ، کى شافعى ، در زمان پیامبر بوده است ؟ تولد شافعى در روز وفات ابوحنیفه یعنى سال 150 هجرى اتفاق افتاده ، بنابراین چگونه او مى تواند در زمان پیامبر وجود داشته باشد؟
علامه حلى : گویا ((احمد حنبل )) امام حنبلیان بوده است ، و من دیگرى را به اشتباه گفته ام !
علماى حنبلى : امام احمد حنبل نزدیک دو قرن بعد از رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم در جهان مى زیسته و بعد از ابوحنیفه و مالک و شافعى آمده است ، او کجا و پیامبر کجا؟
در این موقع علامه حلى سلطان را مخاطب ساخت و گفت : سلطان شنیدید که علماى چهار مذهب اهل تسنن ، همگى اعتراف کردند که رؤ ساى مذاهب آنها، هیچکدام در زمان پیامبر وجود نداشته اند. این خود یکى از بدعت هاى ایشان است که از میان مجتهدین اسلام ، فقط این چهار نفر را پیشواى خود مى دانند. آن هم سالها بعد از رحلت پیامبر!
اگر در میان خود اهل تسنن ، کسانى پیدا شوند که از این چهار نفر، به مراتب داناتر باشند، جایز نمى دانند برخلاف فتواى آنها عمل شود، هر چند فتواى دیگران مناسب تر و صحیحتر باشد، تا چه رسد به علماى سایر مذاهب اسلام !
سلطان محمد خدابنده رو کرد به طرف علماى چهار مذهب و پرسید: رؤ ساى مذاهب شما، هیچ کدام در زمان پیامبر و صحابه وجود نداشته اند؟
علماى چهار مذهب گفتند: نه هیچکدام نبوده اند!
علامه حلى گفت : سلطان باید بداند که به عکس اینان ، ما طایفه شیعه پیروان حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام هستیم . على علیه السلام جان پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم و برادر خوانده و پسر عم و جانشین بلافصل او بوده است .
با این وصف این آقایان ، مذهب ما را که از زمان پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم سابقه داشته است ، باطل مى دانند و جزء مذاهب اسلام به شمار نمى آورند. دین اسلام را منحصر در چهار مذهب خود نموده اند و دانستید که از هیچ کدام در زمان پیامبر اثرى نبوده است .
سپس علامه حلى به سلطان گفت : چون طلاق ملکه به یک لفظ و در یک مجلس واقع شده ، باطل است . زیرا شروط طلاق انجام نگرفته است . یکى از شروط صحت طلاق حضور دو نفر عادل است که باید اجراى صیغه طلاق را بشنوند. آیا سلطان این شرط را هنگام طلاق ملکه رعایت کرده ، و طلاق در سه مجلس و با حضور دو نفر عادل انجام گرفته است ؟ سلطان گفت : نه .
علامه حلى گفت : پس اصلا ملکه مطلقه نیست که احتیاج به محلل داشته باشد. او همچنان همسر شرعى شماست و هم اکنون مى توانید با وى باشید.
سپس علامه در این باره با علماى چهار مذهب به بحث و مذاکره پرداخت و همه را ملزم و مجاب نمود، و حقانیت مذهب شیعه را در اصول و فروع اسلامى همچون آفتاب نیمروز ثابت و مدلل ساخت ...
سلطان محمد خدابنده فى المجلس شیعه شد، و پیروى مذهب تسنن را ترک گفت : سپس بخشنامه کرد به تمام شهرها و کشورهاى قلمرو خود که همه جا نام ائمه طاهرین علیهم السلام را در خطبه ذکر کنند و در سکه ها ضرب نمایند، و در و دیوارهاى مساجد و مشاهد مشرفه را به اسامى آن ذوات مقدس آرایش دهند.
منبع :کتا ب عاقبت به خیران عالم جلد دوم  اثر ارزشمند علی محمد عبداللهی



لیست کل یادداشت های این وبلاگ